Altijd handig al die elektronische snufjes mee op vakantie! Al hoewel, de laptop die wij mee genomen hadden (voor de foto's) is zo goed als gecrasht…. Maar Yvet heeft de iPad mee, dus kan alsnog een kleine update geven op de site.We zitten momenteel lekker in Spanje, met vandaag een bewolkte dag, maar eigenlijk nog steeds bloedjeheet. En we hebben het hier prima! Op de camping in mont roig (waar??? Dat ligt naast Cambrils, een paar kilometer van Salou af). Met z'n allen in een tent, vlak naast de zee! Kay en Yvet in de tent tegenover ons, helemaal prima!Met het vliegtuig hier naar toe gegaan. Erg ideaal, in plaats van een 16 uur aaneengesloten rijden naar Spanje nu in Rotterdam op het vliegtuig gestapt en om 5 uur 's middags stond het eerste gedeelte van ons reisgezelschap op de camping. Yvet, Sylvia, connor, noé en Sofie waren met de auto naar de camping gereden. Wat al een geluk op zich was, want we hadden van te voren een Renault Clio gereserveerd en kregen een Volkswagen touran mee, iets meer ruimte dus voor de koffers! Kay, Spencer, Sara, Thomas en Tim en max zijn met de trein naar de camping gekomen. Hele onderneming, maar we zijn er De dagen brengen we door op het strand, dat we oplopen door alleen maar ons paadje af te lopen van een paar meter, een trapje op de te lopen en aan de andere kant weer af te lopen en we staan op het strand. 's ochtendspits meestal naar het strand, 's middags naar het zwembad. Connor en noé vinden het zwembad duidelijk leuker, maar er is amper zitplaats te krijgen in het zwembad, dus we delen het maar op.Connor zien we eigenlijk niet echt heel erg veel, die vermaakt zich prima. Voornamelijk met Sofie, maar in het zwembad is het zwemmen met Sara en Thomas ook erg leuk. Wel erg makkelijk dat hij nu zijn diploma heeft gehaald, maar we vertrouwen het toch niet zo dat hij alleen naar het zwembad mag ( zou ook niet leuk zijn voor Sofie), hij is na een tijdje spelen en duiken echt moe, dus wel nog netjes even melden aan ons wanneer hij naar een ander bad toe loopt. Het strand en de zee vindt hij wat minder nadat hij 2 keer koppie onder ging toe hij op een opblaasbare band zat. Hij beslootntoen dat hij niet meer de zee in ging en heeft dat dus ook niet meer gedaan.Noé heeft vanaf dag 1 al besloten dat ze de zee niets vindt, op het strand spelen vindt ze wel ok. Het zwembad is helemaal haar ding. Samen met 1 van ons in het diepe bad en alleen in de ondiepere bad. En maar springen en lachen. En een middagje zwembad sluiten we af met een ronde jpin een hele grote jacuzzi. Waar noé trouwens ook al 3x koppie onder gegaan is, aangezien ze niet stil zit en dan vergeet dat ze geen vleugeltjes om heeft, kunnen we haar dus weer uit het water plukken.Het weer is eigenlijk perfekt, gisteren was het misschien wel iets te heet, 33 graden en geen zuchtje wind. Wordt iedereen een beetje lammelendig van. De tent is prima te doen, groot genoeg, noé slaapt bij ons in de cabine, die rolt elke keer haar eigen bed uit, dus ligt vervolgens weer gezellig tussen ons in, connor en Sofie liggen samen in 1 cabine en dat gaat ook prima. Als ze om een uurtje of 8 wakker worden dan gaan ze nog even aan de Nintendo ds en kunnen wij rustig wakker worden.De minidisco is vooral de favoriet van Sofie en noé, noé moet zoals altijd even loskomen, Tim en max hebben er ook 1 keer aan mee gedaan en vooral max staat dan te sw swingen.

2 jaar geleden begonnen met de zwemlessen van Connor. Eerst bij de gemeente, wat niet echt ideaal was, daarna overgestapt naar ZVZ en wat een openbaring. Wel een kwartiertje minder les, maar we konden tenminste zien wat hij deed en we hadden elke maand een kijkles. Gemiddeld staat er 2 jaar voor dat ze hun A halen en Connor is dus lekker gemiddeld.

Hij riep al een tijd dat hij mocht afzwemmen, maar wij hoorden maar niets. We wisten wel dat er na de meivakantie 3 weken getest zou worden. Alleen de derde week hadden we familieweekend. En daar moesten we vroeg zijn. Dus bij de binnenkomst bij testweek 2 gelijk aan de tafel waar we moesten melden nagevraagd waar ik te weten kon komen of hij wel/niet mocht afzwemmen. Dat moest dus bij de leraren en in ene hoor ik Connor achter mij zeggen "maar ik mag niet afzwemmen hoor….". Hmmm, weer een gevalletje van teveel verzinnen door Connor….

Zie alleen maar een zwemleraar te pakken te krijgen bij ZVZ, een hele onderneming op zich, als de ene groep weg gaat, dan begint de andere groep. Dus gelijk aan het begin de hoofdleraar (tenminste ik heb hem die rol toebedeeld, geen idee of dat echt zo is) aangesproken en hij zou wel even in de map kijken. En kwam terug met de mededeling dat Connor nog wel heel veel progressie in 1 week moest maken, dus dat we niet bij de derde testweek hoefden te komen. Ok, prima.

Al begon ik mij die week wel af te vragen wat Connor dan in vredesnaam meer moest kunnen en doen om wel zijn A te kunnen halen, maar goed…..
Op weg naar familiedag word ik gebeld door Hande, dat Giray wel mocht afzwemmen en die hadden de week ervoor ook te horen gekregen dat hij niet zou mogen. Heel vreemd. Dus afgelopen weekend Spen met instrukties op pad gestuurd. Even navragen wat precies de bedoeling is, en wat moet Connor dan nog beter doen, is ook wel makkelijk om te weten.
Allemaal dus niet nodig, want na de les kwam Connor met het benodigde papiertje aanlopen, hij mag afzwemmen…

Snappen jullie het nog, snap ik het dan…. maar goed, het zal wel, of ik was moeder nummer zoveel en wilde hij gewoon niet zeggen dat hij al zo goed als zeker door was voor het diploma zwemmen, of hij had geen flauw idee voor welk kind hij nou moest kijken en heeft bij de verkeerde gekeken…. ik weet het niet, maar ik vind het wel best…. Volgende week is het zover, nu nog 2 keer oefenen en dan hopelijk zijn zwempdiploma A op zak!

En daarvan komen wij er toch al ruim 6 jaar.

Ze hadden afgelopen weekend een feestje vanwege de 10 jaar. Op het grasveld allemaal spelletjes, luchtkussens, poppenkast, schmincken en lekker eten en snoepen. Wel geluk dat er geen hoosbuien waren, verder leek het wel zo ongeveer herfst met die wind. Ik was bevroren! De kids hebben het in ieder geval heel erg naar hun zin gehad en Noé heeft zich voor de eerste keer laten schmincken als een prinses. Ook voor ons een primeur, eindelijk eens een kindje dat zich wil laten schmincken, Connor heeft zich nog nooit laten verleiden, vindt er helemaal niets aan!

ik zag ze liggen en vond ze heel erg geinig. De kids ook, dus er gingen heel wat glazen met drinken er door heen. Ze zijn alleen een ramp om schoon te maken, die brillen dan ;-)

We hebben onze eigen Ben Saunders in huis
Het was verdacht stil, ik vroeg wat ze aan het doen was en ze kwam trots laten zien wat ze gemaakt had…. op haar arm.
Toen ze even later moest poseren in een nieuwe jurk klopte het plaatje niet helemaal met die versierde arm, maar ze was er wel heel erg trots op.
Zag een paar dagen later dat Tessa, uit de groep bij Tinkerbell dezelfde fratsen uitgehaald had…. heb zo’n vermoeden dat ze elkaar iets leren op de donderdag bij Tinkerbell ;-0

Voor de derde keer alweer dit jaar, de avond4daagse!
3 van de 4 dagen lopen en dan als beloning de medaille. Er liepen veel vriendjes uit de klas mee, dus dikke pret elke keer. Ze schoten ook elke dag alle kanten op, instructies mee gegeven dat ze niet verder dan de vlag mochten, maar af en toe zocht je je te pletter.

Maandag liep oma Schönherr mee, dinsdag hadden we vrij-af. Woensdag was Spen de pineut en donderdag mocht ik. En alle dagen was het heel erg mooi weer, behalve de donderdag. Net voor we vertrokken kwam de regen nog heel hard uit de lucht zetten en het waaide ook nog eens heel erg hard, dus een paraplu was geen optie. Maar goed, regenjas en windjack mee en lopen maar. Halverwege een plensbui op ons hoofd, maar toen we aan het einde het stadshart in liepen stonden er toch nog genoeg mensen om iedereen welkom te heten!

Ik had voor Connor en Liam een boeketje snoepjes-bloemen gehaald, dus daar liep hij trots mee rond. Opa en Oma Schönherr waren komen inhalen en hadden Noé mee genomen. Spen was namelijk Connor in gaan schrijven bij FC zoetermeer, zodat hij volgend seizoen kan gaan voetballen.

De volgende dag de medaille op school in ontvangst genomen, hij heeft er nu 3…. op naar volgend jaar, nummertje 4!

Het blijft iedere keer weer een veel besproken onderwerp bij ons thuis…. slapen! Op de een of andere manier hebben wij 2 spoken op de wereld gezet. Al hoewel, Connor hebben we eigenlijk weinig last meer van 's nachts. Af en toe een bedplasongelukje, omdat hij dan te moe is, maar verder niets. Hij heeft tot 3½ jaar gespookt. Toen kwam Noé er bij, ging hij naar de zolder en was het helemaal voorbij met de nachtelijk ontmoetingen. Gelukkig maar, want na zijn eerste jaar vonden we ze niet zo heel tof meer. En als we nou een speciale reden hadden… nee dus.

Maar ja Noé krijgt er geen broertje of zusje bij, kan ook niet naar zolder toe om te slapen, want daar slaapt Connor immers al, dus nu hopen we maar dat het gewoon snel afgelopen is met dat gespook. Om heel eerlijk te zijn was het ook afgelopen, op af en toe een nachtmerrie of speentje kwijt. Maar ja, je kunt niet alles hebben.

Sinds een paar weken hadden we eigenlijk helemaal niets meer. Ze lag er een korte tijd in en het feest begon. Krijsend wakker worden. En dan hielp echt een speentje er in niet meer, je kon praten en sussen wat je wilde, niets hielp. Ze was gewoon compleet over de zeik. Die hebben we wel vaker gehad en kwam toen door buikpijn door de koemelkallergie. Maar ja, dat kon het nu niet zijn. Enige voordeel nu is dat ze nu wel kan praten, al duurde het even voor ze door had dat we elke keer tegen haar zeiden dat ze moest stoppen met huilen en gewoon moest vertellen wat er was. Stoppen met huilen deed ze niet, maar ze kon dan wel vertellen dat ze pijn had.

Maar ja, toen kwam de grote vraag… wat deed er dan zo pijn. De ene keer greep ze naar haar voet, dan waren het weer haar billetjes volgens haar, of ze liet alsmaar windjes. Al met al, we wisten het niet meer en waren er zo langzamerhand wel een beetje klaar mee. Ze krijst echt heeeeeeeeeel erg hard, is niet voor rede vatbaar en je was er al snel 3 kwartier mee bezig. Enige wat hielp was dreigen met de koude kraan, maar ja, dat is ook niet de oplossing.

Urine weg gebracht voor blaasontsteking, een wormenkuurtje gedaan en niets hielp. Dus dan maar eens ons verzekeringsgeld goed besteden, een afspraak bij de dokter. En die gaf inderdaad aan dat we alles wel zo'n beetje uitgesloten hadden. En kwam toen met de oplossing waar ik zelf echt niet aan gedacht had. En ik voelde me zooooo dom.

Madame heeft gewoon groeipijnen. Toen de dokter het zei viel alles gewoon op z'n plek. Die enkele keer zeggen dat je voet pijn doet, inderdaad heel erg hard gegroeid, veel jurkjes zijn overduidelijk alweer een stuk korter…. stom! Connor was bijna een jaar later dan haar toen hij het voor de eerste keer meldde "beenpijn". En hij heeft het regelmatig, dus het is niet een geheel nieuw fenomeen voor ons.

Elke avond voor het slapengaan een sinaspril kwauwtablet geven en zowaar….. het helpt! Nu nog even volhouden en een dezer dagen er mee stoppen en dan kijken of het terug komt. Ik hoop het echt niet, want nog steeds wanneer we maar 1 kik horen door de babyfoon kijken we elkaar al aan van "nee hè, niet weer".

Ze gaat in ieder geval momenteel weer vrolijk en uitgeslapen door het leven, ze slaapt bij als een gek en is ook nog eens een hele lange dame aan het worden!

We hebben ‘m er weer op zitten. Het familieweekend van de Schönherrs. We hadden stralend mooi weer op de zaterdag, wat helemaal ideaal was! Op naar Hulsbeek bij Nunspeet. Lekker kletsen en luieren en eten. Een wandeling door de bossen naar een hele grote zandvlakte, daar spelletjes gedaan en picknicken, weer terug en luieren, de kinderen een circusvoorstelling in elkaar geflanst en daarna lekker saté eten van de bbq.
De avond een leuk spel in elkaar gezet door Steve en Kim. En daarna slapen in slaapzalen. Elk jaar weer een uitdaging op zich, maar behalve dat ik echt overal verschrikkelijk belabberd slaap de eerste nacht hebben we echt prima geslapen. Lag een beetje krap, aangezien ik Noé bij mij in bed had genomen. Voor het geval dat…. maar ze is stil gebleven en heeft nog redelijk lang geslapen. Connor hebben we amper gezien en gehoord, speelde de hele dag met alle neefjes en nichtjes en sliep met alle neefjes en nichtjes op 1 slaapzaal. En aangezien ze er laat in lagen werden ze ook lekker laat wakker!

Volgend jaar doe ik samen met Nadia, Sandra en Linn het regelen van het familieweekend. Nou ja, eigenlijk zijn we daar nu al mee bezig, je moet toch een lokatie hebben

We hebben daarna ongeveer de hele week nodig gehad om bij te komen, bekaf waren we!

alle nichten

<de neven(bijna allemaal)

de 4e generatie

de hele familie

Ik zocht me de afgelopen maanden al helemaal suf naar dansles voor Noé. Tuurlijk is er wel dansles in Zoetermeer te vinden voor een 3-jarige peuter. CKC biedt danslessen aan… voor aan bedrag waar je zo ongeveer straalachterover van valt…. er zijn 2 dansscholen in Nootdorp en Ypenburg die peutertjes van 3 jaar laten dansen, maar ja… Noé wil gewoon huppelen en zichzelf in de spiegel bewonderen. Misschien later wat serieuzer, maar ze is pas 3, nog alle tijd als ze dat zelf zou willen.

En in ene liep ik er tegenaan… dansles voor peutertjes en kleutertjes vanaf 3 jaar, op woensdag een uurtje en voor maar €15 per maand…. mailtje gestuurd en we mocht een proeflesje doen.

Dus op zoek naar een balletpakje en schoentjes, een bekertje met water mee voor tussendoor en naar de dansles. Zoals verwacht vond Noé het leuk, maar ook zeer spannend. Dus er toch maar even bij gebleven. Ze deed het eerste kwartier gelijk al mee, maar wel naast de groep, voor mijn voeten aan de zijkant van de zaal om precies te zijn.
Na een ruim kwartier kon ik haar bij e juf in de kring neerzetten en ben snel de zaal uit gesneakt. Mis gerekend, want nog geen 2 minuten later ging de deur open, een huilende Noé op de arm van de juf. Dus toch maar weer de zaal in en mevrouw deed weer mee met de groep. En ze wilde echt wel weer volgende week naar dansles, dus wordt vervolgd! Lekker springen en dansen op allemaal kinderliedjes en ondertussen basisbeginselen van de juf mee krijgen, zo lief!

Oma Schönherr krijgt iedere moederdag een nieuwe kalender met fotootjes voor de kinderen. Dus moest er ook dit jaar een fotosessie komen. Met Connor, Noé, Chloe en Jake naar de speeltuin en klikken maar.

Vooral de groepsfoto was een redelijke onderneming, vooral omdat Jake er niet heel erg veel zin in had en dan haal je dus al je truukjes uit de kast. Sleutels geven om mee te spelen, de andere kids een kiekeboe spelletje laten doen, zodat ze hem konden afleiden. En natuurlijk zul je dan net zien dat je dan echt de leukste foto van Jake schiet, alleen de andere 3 staan er een beetje vreemd op